محمد صالح الحسينى الترمذى ( كشفي )

260

مناقب مرتضوى ( فارسي )

رفتى به بزم وصل و به دست جفاى هجر * مجروح و خسته اهل وفا را گذاشتى چون سلمان حلقه بر در زد ، سيّدة النّساء گفت : كيست كه در خانهء يتيمان مىكوبد ؟ گفت : خادم اهل بيت سلمان است و امير المؤمنين مرا فرستاده ، خرقهء متبرّكهء آن سرور را استدعا نموده . سيّدة النّساء گفت : كيست كه جامهء پدرم درپوشد و كه را ياراى آنكه در اين امر خطير كوشد ؟ سلمان واقعهء يهودى در ميان آورد ، صورت حال عرض نمود . سيّدة النّساء آن خرقهء متبرّكه بيرون آورد . منقول است كه هفت جا به ليف خرما رقعه بر دوخته بودند به دست سلمان فرستاد . اصحاب استشمام نموده ، بر سر و ديده ماليده تسليم يهودى كردند . او استطابهء 8713224 خ 0 21 خ رايحه‌اش نموده ، بر سر قبر آن سرور - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - آمده ، روى نياز به جانب آسمان كرده گفت : اشهد ان لا إله الّا اللّه و اشهد انّ محمّدا رسول اللّه ، اللّهمّ ، ان قبلت اسلامى فاقبض روحى فى السّاعة ؛ يعنى بار خدايا ، اگر اسلام مرا قبول فرموده‌اى ، جان مرا همين ساعت قبض فرماى . اين بگفت و جان تسليم نمود . اصحاب مستطاب تكفين و تجهيزش نموده ، در بقيع عرفه مدفون ساختند . » منقبت : در تفسير فخر رازى و ترجمة الخواص مسطور است كه : « بعد از رحلت رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - از قيصر روم كتابتى به مدينهء طيّبه آمد مضمونش آنكه ، سورهء فاتحة الكتاب از نزد شما به من رسيده و بر معانى آن اطّلاع يافتم ؛ اما شبهه در « اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ » خطور مىكند كه اگر به يقين دين شما بر حقّ است و قبول آن مستلزم وصول به طريق قويم و صراط مستقيم ، پس طلب آن تحصيل حاصل باشد و اگر در حقيقت دين خود شكّى داريد پس ايمان كه ثمرهء يقين است هنوز در دل شما تحقيق نپذيرفته ، رفع اين شبهه نماييد و مراد از « الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ » چه طايفه‌اند و از « الضَّالِّينَ » مقصود كدام فرقه‌اند ؟ اگر چنانچه جواب اين سؤال‌ها براى ما به تفصيل بيان سازيد ، به دين شما درآييم و قبول دين اسلام نماييم . چون مكتوب رسيد ، مجموع اصحاب رجوع به جناب مستطاب مدينهء علم رسالت‌مآب آوردند . چون بر اسئولهء قيصر روم اطّلاع يافت ، فرمود : معنى « اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ » آن است كه : « ثبّتنا عليه فى الدّنيا و اهدنا طريق الجنة يوم القيمة . » يعنى ، آن راه راست كه به ما كرامت كرده‌اى ، ما را بر آن ثابت دار در ايام حيات ما در دنيا و چون رخت به عالم بقا كشيم به بركت اين ثبات و استقامت به جنّت دلالت فرماى و دليل بر اين است